Speed badminton został wynaleziony przez Billa Brandesa, który szukał dawki adrenaliny w sportach rakietowych. Brandes zmienił tradycyjną badmintonową lotkę w cięższą i bardziej aerodynamiczną oraz wymyślił zasady, które umożliwiły zmianę tempa gry na szybsze. Wynalazca nazwał tę grę shuttleball. W 2001 roku przemianowano ją ostatecznie na speed badminton, ale wśród graczy utarła się także nazwa speedminton. Speedminton to także nazwa firmy będącej autoryzowanym producentem sprzętu do uprawiania tej dyscypliny.

Speed badminton stał się szczególnie popularny w ojczyźnie Billa Brandes’a – Niemczech. Już w 2003 roku było tam 6000 aktywnych zawodników. Choć na świecie wciąż jest jeszcze sportem niszowym, speed badminton powoli zyskuje entuzjastów na całym świecie. W Europie oficjalne stowarzyszenia funkcjonują już także w: Austrii, Chorwacji, Danii, Finlandii, Francji, Holandii, Polsce, Portugalii, Serbii, Słowenii, Hiszpanii, Szwajcarii, Szwecji, Wielkiej Brytanii, a także we Włoszech i na Węgrzech.

Pierwsze otwarte międzynarodowe mistrzostwa zostały zorganizowane w Berlinie w 2005 roku. Dziś ranking międzynarodowy tworzy 17 krajów zrzeszonych w ISBTO (International Speed Badminton Tournament Organisation). Każdy z nich co roku organizuje 5 turniejów, których zwycięzcy zdobywają punkty do rankingu: jeden turniej Speedminton Open i 4 dodatkowe. Poza tym, każdy kraj prowadzi własny ranking, do którego punkty zdobywa się w osobnych, krajowych mistrzostwach.

Od 2016 obowiązującą nazwą jest crossminton.